Niedosłuch nerwowy

Niedosłuch czuciowo-nerwowy to pogorszenie słuchu spowodowane uszkodzeniem ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego, który przenosi dźwięk do mózgu. Dla osób dotkniętych tym schorzeniem trudne jest ustalenie, skąd pochodzi dźwięk, może dotyczyć jednego lub obu uszu, a nasilenie objawów może się różnić. Jest to stosunkowo częsta choroba, która może dotknąć do 5% światowej populacji.

Niedosłuch czuciowo-nerwowy może mieć swoje źródło w uchu wewnętrznym lub nerwie słuchowym. Główną przyczyną jest uszkodzenie komórek rzęsatych w ślimaku, co skutkuje zmniejszoną percepcją intensywności i jakości dźwięku. Przyczyna tego pogorszenia nie jest do końca znana, ale zidentyfikowano następujące czynniki ryzyka:

• Wiek: starzenie się jest najważniejszym czynnikiem.
• Nieprawidłowy rozwój ucha w okresie ciąży.
• Urazy.
• Ekspozycja na głośne dźwięki.
• Przebyte choroby, takie jak zapalenie opon mózgowych.
• Stosowanie leków ototoksycznych, takich jak leki przeciwmalaryczne, kwas acetylosalicylowy, niektóre diuretyki lub beta-blokery, między innymi.

Najbardziej oczywistym objawem niedosłuchu czuciowo-nerwowego jest utrata słuchu, co może powodować problemy ze zrozumieniem mowy, utrudniając śledzenie rozmowy. Dodatkowo, jeśli niedosłuch dotyczy tylko jednego ucha, może to prowadzić do trudności w lokalizowaniu, skąd pochodzą dźwięki lub w słyszeniu dźwięków tła.

Inne częste objawy to uczucie zawrotów głowy, vertigo i utrata równowagi. Dodatkowo mogą pojawić się szumy uszne, czyli odczucie dźwięków bez zewnętrznego źródła.

Nie ma w pełni skutecznych środków zapobiegających rozwojowi niedosłuchu czuciowo-nerwowego, chociaż można podjąć działania, takie jak unikanie narażenia na wysoki poziom hałasu i ochrona uszu, gdy narażenie jest nieuniknione. Dodatkowo zaleca się prawidłowe osuszanie ucha po kąpieli oraz unikanie stosowania patyczków do uszu, aby zminimalizować ryzyko infekcji.