Osteoporoza

Jest wynikiem utraty masy kostnej i stopniowej zmiany struktury kości, co oznacza, że proporcja otworów będzie większa niż samego tkanki. To prowadzi do większej kruchości i podatności na złamania, często w obrębie biodra, kręgosłupa i nadgarstka. Jest to jeden z najczęstszych stanów na całym świecie, z częstością występowania bliską 18,3%.

Kości są w stanie ciągłej regeneracji. W młodości rozwój nowych kości jest szybszy niż ich degradacja, dlatego masa kostna wzrasta. Jednak w miarę starzenia się masa kostna jest tracona szybciej niż jest tworzona. Na podstawie tego rozwój osteoporozy będzie zależał, między innymi, od maksymalnej osiągniętej masy kostnej, która jest częściowo determinowana przez komponenty dziedziczne oraz grupę etniczną. Ponadto istnieje szereg różnych kategorii czynników ryzyka, które mogą wpływać na prawdopodobieństwo rozwoju osteoporozy:

Czynniki niemodyfikowalne:

• Zaawansowany wiek. Chociaż może się również pojawić w młodszych latach.
• Płeć. Kobiety są znacznie bardziej podatne, szczególnie gdy spadają poziomy estrogenów: przy wczesnej menopauzie lub histerektomii, zwłaszcza jeśli usunięte są również jajniki, w obu przypadkach szczególnie, jeśli ma to miejsce przed 45 rokiem życia, również w przypadku braku miesiączki przez ponad 6 miesięcy z powodu nadmiernego wysiłku lub nadmiernej diety.
• Poziomy niektórych hormonów. Hormony płciowe, szczególnie estrogeny u kobiet po menopauzie lub terapia hormonalna w przypadku raka piersi zależnego od estrogenów, lub testosteron u mężczyzn w leczeniu raka prostaty. Nadczynność tarczycy lub nadmiar hormonu tarczycy w leczeniu niedoczynności tarczycy. Nadaktywność gruczołów przytarczycznych i nadnerczy.
• Azjatyckie lub kaukaskie pochodzenie etniczne, nie hiszpańskie.
• Mała struktura kostna ze względu na mniejszą dostępność masy kostnej.
• Poprzednie złamania po lekkich urazach, zwłaszcza po 50 roku życia, lub historia rodzinna, szczególnie jeśli występują złamania szyjki kości udowej.

Czynniki modyfikowalne:

• Zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja nerwowa i bulimia, które ograniczają spożycie pokarmu, a także operacje gastroenterologiczne, które ograniczają ilość dostępnej powierzchni do wchłaniania składników odżywczych.
• Palenie tytoniu i nadmierne spożycie alkoholu.
• Niskie poziomy wapnia i witaminy D, dostarczane przez dietę od wieku młodzieńczego lub niewystarczające wchłanianie.
• Nieaktywny styl życia lub unieruchomienie, takie jak przedłużony wypoczynek w łóżku.

Inne choroby kostne:

• Choroby endokrynologiczne: nadczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc, choroba Cushinga itp.
• Zapalenie stawów, choroba zapalna jelit, celiakia, choroby nerek lub wątroby, nowotwory itp.

Stosowanie leków:

Długoterminowe glikokortykosteroidy, heparyna, leki przeciwdrgawkowe, leki immunosupresyjne, leki przeciwnowotworowe.

Normalnie, w początkowych stadiach nie występują objawy. Gdy kości są osłabione, mogą pojawić się następujące oznaki i objawy:

• Ból pleców spowodowany złamaną lub załamana kręgą.
• Utrata wzrostu w czasie.
• Pochyloną postawę.
• Ból stawów lub sztywność.
• Kostka łamie się znacznie łatwiej niż się spodziewano, na przykład po drobnym urazie.

Zmiany stylu życia związane z dietą i aktywnością fizyczną są najczęściej zalecanymi środkami zapobiegawczymi w osteoporozie:

• Zapewnić odpowiednią podaż wapnia poprzez dietę (produkty mleczne, ciemnozielone warzywa liściaste, orzechy, sok pomarańczowy) lub suplementy, jeśli to konieczne. Między 18. a 50. rokiem życia 1000 miligramów dziennie. Ta ilość wzrasta do 1200 miligramów dla kobiet od 50. roku życia i mężczyzn od 70. roku życia. Zaleca się, aby nie przekraczać 2000 miligramów dziennie dla osób powyżej 50. roku życia.
• Zapewnić odpowiednią podaż witaminy D, niezbędnej do wchłaniania wapnia. Otrzymuje się ją z ekspozycji na światło słoneczne oraz z produktów spożywczych, takich jak tłuste ryby, czerwone mięso, żółtka jaj i wątróbka. Zalecana dawka to co najmniej 600 IU dziennie, a od 70. roku życia 800 IU dziennie. W razie potrzeby można stosować suplementy.
• Rzucić palenie i ograniczyć spożycie alkoholu.
• Regularnie ćwiczyć przez co najmniej 30 minut dziennie, w tym trening siłowy, aby wzmocnić kości i mięśnie oraz spowolnić utratę masy kostnej. Ćwiczenia poprawiające równowagę mogą pomóc w zapobieganiu upadkom.
• Starać się planować strategie, aby w miarę możliwości unikać upadków.