Autosomalna recesywna dystrofia mięśni obręczy
Dystrofie mięśniowe obręczy kończynowej (LGMD) obejmują kilkanaście dziedzicznych schorzeń charakteryzujących się postępującą utratą masy mięśniowej i symetrycznym osłabieniem mięśni dobrowolnych, głównie ramion i okolic bioder. Przyczyną tych patologii są mutacje w kilku genach zaangażowanych w strukturalne utrzymanie komórek mięśniowych.
LGMD są obecnie sklasyfikowane na 31 podtypów w zależności od sposobu dziedziczenia, białka, którego dotyczy mutacja oraz kolejności, w jakiej zostały odkryte. Najczęstsze formy to te, które są dziedziczone recesywnie, rozpoczynają się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania i wykazują dramatycznie podwyższony poziom kinazy kreatynowej w surowicy. Z kolei dominujące LGMD rozwijają się zwykle w wieku dorosłym.
Częstość występowania LGMD szacuje się na od 2,27 do 10 przypadków na 100 000 osób.
Symptomy
Dystrofie mięśniowe różnią się wiekiem wystąpienia, ciężkością i wzorcem dotkniętych mięśni, w zależności od tego, który gen jest zaangażowany. Wszystkie formy dystrofii mięśniowych pogarszają się w miarę postępującej degeneracji i osłabienia mięśni.
Niektóre podtypy LGMD postępują szybko, powodując poważne uszkodzenie mięśni i utratę zdolności chodzenia, podczas gdy inne mają powolny, wieloletni przebieg i nie są tak niepełnosprawne. U niektórych pacjentów mogą wystąpić komplikacje oddechowe i kardiomiopatia.
Zarządzanie chorobami
Nie istnieje leczenie LGMD. Postępowanie w patologii będzie zależało od podtypu dystrofii prezentowanego przez pacjenta i będzie ukierunkowane na poprawę jakości życia pacjenta. Ogólnie rzecz biorąc, będzie wymagało wielodyscyplinarnego zespołu specjalistów z zakresu chorób nerwowo-mięśniowych, fizjoterapii, ortopedii oraz monitorowania kardiologicznego i pulmonologicznego.
Analizowane geny
Bibliografia
Alonso-Pérez J, González-Quereda L, Bello L, et al . New genotype-phenotype correlations in a large European cohort of patients with sarcoglycanopathy. Brain. 2020 Sep 1;143(9):2696-2708.
Bartoli M, Gicquel E, Barrault L, et al . Mannosidase I inhibition rescues the human alpha-sarcoglycan R77C recurrent mutation. Hum Mol Genet. 2008 May 1;17(9):1214-21.
Brockington M, Yuva Y, Prandini P, et al . Mutations in the fukutin-related protein gene (FKRP) identify limb girdle muscular dystrophy 2I as a milder allelic variant of congenital muscular dystrophy MDC1C. Hum Mol Genet. 2001 Dec 1;10(25):2851-9.
Cottrell CE, Mendell J, Hart-Kothari M, et al . Maternal uniparental disomy of chromosome 4 in a patient with limb-girdle muscular dystrophy 2E confirmed by SNP array technology. Clin Genet. 2012 Jun;81(6):578-83.
Georganopoulou DG, Moisiadis VG, Malik FA, et al . A Journey with LGMD: From Protein Abnormalities to Patient Impact. Protein J. 2021 Aug;40(4):466-488.
Wicklund MP. The Limb-Girdle Muscular Dystrophies. Continuum (Minneap Minn). 2019 Dec;25(6):1599-1618.
