Allopurynol jest lekiem stosowanym w przypadkach, gdy wytwarzane jest zbyt dużo kwasu moczowego, co może prowadzić do nadmiernego poziomu we krwi lub hiperurykemii. Może to obejmować dnę moczanową lub kamienie nerkowe (kamienie w nerkach), niektóre rodzaje chorób nerek lub pacjentów onkologicznych.
Allopurinol (Dawkowanie)
Allopurynol działa poprzez hamowanie oksydazy ksantynowej, enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie puryn w kwas moczowy. Allopurynol zapobiega atakom dny moczanowej i tworzeniu się kryształów moczanu w tkankach i stawach.
Dawka allopurynolu zależy od nasilenia stanu, funkcji nerek i reakcji pacjenta na leczenie. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od małych dawek (100 mg/dzień dla osób z prawidłową czynnością nerek), które stopniowo zwiększa się, aż do uzyskania odpowiedniej kontroli poziomu kwasu moczowego.
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
- Wysypki skórne
- Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka)
- Zawroty głowy lub senność
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Wyjątkowo allopurynol może powodować poważne reakcje alergiczne, takie jak zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Ciężkie reakcje obejmują gorączkę, wysypkę skórną, pęcherze i złuszczanie się skóry, ból stawów oraz nieprawidłowości w wynikach badań krwi i czynności wątroby. Pacjenci z allelem HLA-B*5801, który nie jest tutaj oceniany, mają większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Allel ten jest częstszy w populacjach azjatyckich, choć może być również obecny u osób rasy kaukaskiej.
INTERAKCJE FARMAKOLOGICZNE
Allopurynol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając toksyczność niektórych leków immunosupresyjnych (azatiopryna, cyklosporyna i merkaptopuryna) oraz zwiększając działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryn i leku rozszerzającego oskrzela, teofiliny. Allopurynol może zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, jeśli jest podawany jednocześnie z niektórymi antybiotykami, takimi jak ampicylina/amoksycylina. Eliminacja allopurynolu wzrasta przy jednoczesnym podawaniu probenecydu, benzbromaronu, sulfinpirazonu lub wysokich dawek salicylanów.
NAZWY HANDLOWE
- Aloprim®
- Urosin®
- Zyloric®
- Zyloprim®
Analizowane geny
Bibliografia
Eckenstaler R, Benndorf RA. The Role of ABCG2 in the Pathogenesis of Primary Hyperuricemia and Gout-An Update. Int J Mol Sci. 2021 Jun 22;22(13):6678.
van der Pol KH, Nijenhuis M, Soree B, et al. Dutch pharmacogenetics working group guideline for the gene-drug interaction of ABCG2, HLA-B and Allopurinol, and MTHFR, folic acid and methotrexate. Eur J Hum Genet. 2024 Feb;32(2):155-162.
Wallace MC, Roberts RL, Nanavati P, et al. Association between ABCG2 rs2231142 and poor response to allopurinol: replication and meta-analysis. Rheumatology (Oxford). 2018 Apr 1;57(4):656-660.
Wen CC, Yee SW, Liang X, et al. Genome-wide association study identifies ABCG2 (BCRP) as an allopurinol transporter and a determinant of drug response. Clin Pharmacol Ther. 2015 May;97(5):518-25.
Woodward OM, Köttgen A, Coresh J, et al. Identification of a urate transporter, ABCG2, with a common functional polymorphism causing gout. Proc Natl Acad Sci U S A. 2009 Jun 23;106(25):10338-42.
White WB, Saag KG, Becker MA, et al.Cardiovascular Safety of Febuxostat or Allopurinol in Patients with Gout. N Engl J Med. 2018 Mar 29;378(13):1200-1210.
