Hashimoto's thyroïditis

Hashimoto's thyroiditis, ook wel chronische lymfocytaire thyroiditis genoemd, is een auto-immuunziekte die de schildklier aantast. Deze pathologie wordt gekenmerkt door een toename van het schildkliervolume, infiltratie van lymfocyten in het schildklierparenchym en de productie van antilichamen tegen de schildklier, wat uiteindelijk kan leiden tot een afname van de productie van schildklierhormoon (hypothyreoïdie).

Hashimoto's thyroiditis, genoemd naar de Japanse arts Haraku Hashimoto die het voor het eerst beschreef in 1912, is een van de meest voorkomende oorzaken van hypothyreoïdie wereldwijd, met een incidentie van 0,3-1,5 gevallen per 1000 mensen. Naast genetica kunnen verschillende factoren het risico op het ontwikkelen van hypothyreoïdie beïnvloeden:

• Geslacht, het komt 4-10 keer vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.
• Leeftijd: de prevalentie van de ziekte neemt toe met de leeftijd en de diagnose wordt meestal gesteld tussen 30-50 jaar. Hoewel de ziekte ook tijdens de kindertijd en adolescentie kan optreden.
• Omgevingsfactoren, blootstelling aan microbiologische agentia en het niveau van jodium, selenium en vitamine D kunnen het ontstaan van de ziekte in meer of mindere mate beïnvloeden bij mensen met een genetische kwetsbaarheid voor de pathologie.

Hashimoto's thyreoïditis heeft meestal een langzame progressie over meerdere jaren en kan leiden tot struma (vergroting van de schildklier) die symptomen kan veroorzaken die geassocieerd worden met compressie van de anatomische structuren van de nek, zoals dysfonie (stemverandering), kortademigheid en slikproblemen. De activiteit van de schildklier verandert naarmate de ziekte voortschrijdt, waardoor het schildklierhormoonniveau daalt, wat kan leiden tot symptomen die geassocieerd worden met hypothyreoïdie, zoals:

• Vermoeidheid, spier- en gewrichtspijn
• gewichtstoename
• Droge huid, haaruitval en broze nagels
• gezwollen gezicht
• Constipatie
• Gevoeligheid voor kou
• Spier- en gewrichtspijn
• Haaruitval en broze nagels
• Depressie
• Geheugen- en concentratieproblemen
• Bij vrouwen, zware of onregelmatige menstruatie of vruchtbaarheidsproblemen
• Trage hartslag

Er is geen bekende manier om de aandoening te voorkomen.

Als de ziekte eenmaal is vastgesteld, kunnen het controleren van de schildklierhormoonspiegels, het handhaven van een geschikt dieet (met controle van het jodiumgehalte), regelmatige lichaamsbeweging en het vermijden van stress sommige symptomen helpen verlichten. Vitamine D- en seleniumsupplementen worden onderzocht om de symptomen te verbeteren, maar er zijn geen specifieke richtlijnen.