Sensorineuraal gehoorverlies

Sensorineuraal gehoorverlies is het verlies van gehoor door schade aan het binnenoor of de gehoorzenuw die geluid naar de hersenen vervoert. Voor de getroffenen is het moeilijk om te bepalen waar het geluid vandaan komt, het kan één of beide oren aantasten en de ernst kan variëren. Het is een relatief veel voorkomende aandoening die tot 5% van de wereldbevolking kan treffen.

Perceptief gehoorverlies kan zijn oorsprong hebben in het binnenoor of in de gehoorzenuw. De belangrijkste oorzaak is schade aan de haarcellen in het slakkenhuis, wat resulteert in een vermindering van de perceptie van de intensiteit en kwaliteit van geluid. De oorzaak van deze achteruitgang is niet helemaal duidelijk, maar er zijn enkele risicofactoren geïdentificeerd, zoals de volgende:

• Leeftijd: veroudering is de belangrijkste factor.
• Abnormale ontwikkeling van het oor tijdens de zwangerschap.
• Trauma.
• Blootstelling aan harde geluiden.
• Eerdere ziektes, zoals meningitis.
• Gebruik van ototoxische medicijnen, zoals antimalariamiddelen, acetylsalicylzuur, bepaalde diuretica of bètablokkers, onder andere.

Het meest voor de hand liggende symptoom van sensorineuraal gehoorverlies is het gehoorverlies zelf, waardoor de getroffen persoon moeite kan hebben met het begrijpen van spraak, wat het moeilijk maakt om een gesprek te volgen. Bovendien kan het, als het gehoorverlies zich slechts in één oor voordoet, moeilijk zijn om te bepalen waar geluiden vandaan komen of om achtergrondgeluiden te horen.

Andere veel voorkomende symptomen zijn duizeligheid, evenwichtsverlies en oorsuizen, een waarneming van geluid zonder externe bron.

Er zijn geen volledig effectieve maatregelen om de ontwikkeling van perceptief gehoorverlies te voorkomen, hoewel er acties zijn die kunnen worden ondernomen, zoals het vermijden van blootstelling aan hoge geluidsniveaus en het beschermen van het oor wanneer blootstelling onvermijdelijk is. Daarnaast wordt geadviseerd om het oor na het baden goed te drogen en het gebruik van wattenstaafjes te vermijden om het risico op infectie te minimaliseren.