Leiomyoom van de baarmoeder

Een leiomyoom of baarmoedermyoom is een goedaardige, niet-kankerachtige tumor die in het spierweefsel van de baarmoeder groeit en in grootte kan variëren. Het komt vaak voor bij 1 op de 5 vrouwen in de vruchtbare leeftijd.

De precieze oorzaken van uteriene leiomyomen zijn onbekend, maar ze worden rechtstreeks in verband gebracht met een toename van het aantal oestrogeenreceptoren in de baarmoeder (met waarschijnlijk een genetische invloed) en hormonale veranderingen tijdens de menstruatieperiode.

Hoewel hun oorsprong onbekend is, wordt hun ontwikkeling bevorderd door de volgende factoren:

• Etnische oorsprong, komt vaker voor bij Kaukasische vrouwen.
• Het komt vaker voor tussen de 40 en 50 jaar.
• Overgewicht en obesitas, die vaker voorkomen en groter zijn bij vrouwen met deze kenmerken.
• Niet bevallen
• De toename van oestrogeen in deze periode kan het ontstaan ervan bevorderen.

Hoewel het niet helemaal duidelijk is, zijn er onderzoeken die aangeven dat voeding, blootstelling aan hormoonverstorende stoffen, onvoldoende vitamine D, alcohol, roken of een zittende levensstijl ook kunnen bijdragen aan het ontstaan van leiomyomen.

Fibroïden kunnen asymptomatisch zijn en kunnen worden opgespoord met routinematige screeningtests. De meest voorkomende symptomen zijn de volgende:

• Bloeden tussen de menstruaties door en heviger bloeden tijdens de menstruatie.
• Verandering in de duur van de menstruatie, die korter, langer of onregelmatig kan zijn.
• De behoefte om vaker te plassen.
• bekkenpijn
• Gevoel van druk in de onderbuik.
• pijn tijdens geslachtsgemeenschap

Baarmoederfibromen kunnen niet worden voorkomen. Zodra de diagnose is gesteld, zijn controles afhankelijk van de symptomen en de groei.

De behandeling hangt ook af van de leeftijd, het aantal, de grootte, de locatie en of je een kinderwens hebt. Als ze klein en stabiel zijn, bestaat de beste behandeling uit regelmatige gynaecologische controles. Als er echter redenen zijn die dit rechtvaardigen, zoals de wens om zwanger te worden, ernstige symptomen, enz. is het mogelijk om te kiezen voor chirurgische verwijdering.