C-reactief proteïne niveaus

De bloedspiegel van C-reactief proteïne (CRP) stijgt als reactie op ontstekingen veroorzaakt door weefselschade, infecties, kanker en andere aandoeningen. Maar iemands basale CRP-niveau wordt deels bepaald door genetica en omgevingsfactoren.

Er zijn enkele polymorfismen ontdekt die verband houden met de basale CRP-niveaus. In ons verslag bespraken we rs1892534.

Er werd een studie uitgevoerd bij 6.345 gezonde vrouwen van Europese afkomst in de Verenigde Staten. De auteurs vonden dat personen met het CC genotype op rs1892534 een mediaan CRP niveau hadden van 2,09 mg/L, personen met het CT genotype hadden een mediaan niveau van 1,88 mg/L en personen met het TT genotype hadden een mediaan niveau van 1,40 mg/L. Volgens de National Institutes of Health hebben mensen met CRP-niveaus tussen 1,0 en 3,0 mg/L een gemiddeld risico op het ontwikkelen van hart- en vaatziekten.

C-reactief proteïne is een proteïne die het algemene niveau van ontsteking in uw lichaam meet of een acuut-fase-eiwit. Het mag niet verward worden met C-peptide dat geproduceerd wordt in de darm en door vetcellen (adipocyten).

C-reactief proteïne behoort tot de klasse van de acute-fase-reactoren, wat betekent dat bij een ontsteking in het lichaam het peil van C-reactief proteïne (CRP) drastisch stijgt. Deze stijging is te wijten aan een verhoging van de plasmaconcentratie van interleukine-6 (IL-6), die hoofdzakelijk door macrofagen en adipocyten wordt geproduceerd.

Naast het feit dat IL-6 een indicator is van acute ontsteking, wordt aangenomen dat de belangrijkste functies ervan zijn te helpen bij de complementaire binding van beschadigde cellen of herkend als “foreign” om de fagocytose van de macrofagen te verbeteren en een rol te spelen in het aangeboren immuunsysteem als een eerste verdedigingssysteem tegen infecties.

C-reactief proteïne wordt hoofdzakelijk gebruikt om te bepalen wanneer de ontsteking die in het organisme wordt aangemaakt, is begonnen. Normale niveaus van C-reactief proteïne stijgen in 6 uur en bereiken hun maximum in 48 uur. De gemiddelde levensduur ervan is constant en het niveau ervan wordt dus hoofdzakelijk bepaald door de productiesnelheid (en bijgevolg door de ernst van de oorzaak). Behalve in het geval van leverfalen, zijn er weinig factoren die de productieniveaus van C-reactief proteïne veranderen.

Het meten en kwantificeren van het niveau van C-reactief proteïne kan nuttig zijn om de doeltreffendheid van een behandeling te bepalen of om te weten hoe ver een ziekte of infectie gevorderd is. De normale waarden van C-reactief proteïne in bloedmonsters zijn minder dan 5 of 6 mg per liter bloed. Virale infecties veroorzaken gewoonlijk lagere waarden van C-reactief proteïne dan bacteriële infecties.

Recent onderzoek suggereert dat patiënten met verhoogde niveaus van C-reactief proteïne een groter risico lopen op diabetes, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten. De rol van ontstekingen bij kanker is niet goed bekend. Sommige lichaamsorganen vertonen een groter risico op kanker wanneer de ontsteking chronisch is.