IJzergehalte in de lever

De lever is een van de belangrijkste opslagplaatsen voor ijzer, een essentieel element voor het leven, maar een teveel aan ijzer is giftig. Een te hoog ijzergehalte in de lever wordt in verband gebracht met verschillende lever- en stofwisselingsziekten zoals erfelijke hemochromatose.

IJzer is een essentieel mineraal voor meerdere biologische functies, waaronder zuurstoftransport in hemoglobine en enzymactiviteit. De lever is een van de belangrijkste opslagorganen voor dit mineraal, maar overmatige ophoping van ijzer in de lever kan ernstige gevolgen hebben.

Leverijzeroverbelasting verwijst naar de abnormale en overmatige ophoping van ijzer in hepatocyten, Kupffercellen of beide, voornamelijk in de vorm van ferritinedeeltjes en hemosiderineaggregaten. Hoewel het lichaam de intestinale absorptie van ijzer reguleert, heeft het geen effectief mechanisme om de eliminatie ervan te reguleren, wat kan leiden tot systemische ijzeroverbelasting bij een aanhoudende verhoogde toevoer. Wanneer de opslagcapaciteit van ferritine wordt overschreden, hoopt vrij ijzer zich op in de cellen van het aangetaste orgaan, waarbij onoplosbare hemosiderine-aggregaten worden gevormd die cellulaire schade en progressieve orgaanstoornissen kunnen veroorzaken. Deze aandoening wordt niet alleen geassocieerd met ernstige leverziekten zoals cirrose en hepatocellulair carcinoom, maar ook met stofwisselingsstoornissen zoals diabetes type 2, hoge bloeddruk, ovariumsyndroom en andere stofwisselingsstoornissen.Deze aandoening gaat niet alleen gepaard met ernstige leverziekten zoals cirrose en hepatocellulair carcinoom, maar ook met stofwisselingsstoornissen zoals diabetes type 2, arteriële hypertensie, polycysteus ovariumsyndroom en dysmetabool ijzeroverbelastingssyndroom (DIOS), dat een aanzienlijk deel van de algemene bevolking treft.