Intensiteit van jeuk door muggenbeten

Muggenbeten zijn jeukende bultjes die zich op de huid vormen nadat het bloed is weggezogen door deze ongewervelde dieren. Hoe het lichaam reageert op de beet hangt af van hoe gevoelig iemand is voor de beet, wat onder andere afhangt van individuele genetica.

Muggenbeten komen voor bij vrijwel alle mensen ter wereld. Er zijn honderden verschillende muggensoorten, maar ze zijn niet allemaal hematofaag. De belangrijkste muggenfamilies die mensen kunnen bijten zijn de Culicidae en de Psychodidae. Bij deze muggen hebben de bijtende vrouwtjes een proboscis in hun mond om de huid te doorboren en bloed op te zuigen. Hierbij kunnen ze een antistollingsmiddel injecteren dat, samen met speeksel, verantwoordelijk is voor de huidreactie. Deze vrouwtjes hebben eiwitten uit het bloed nodig om eieren te kunnen leggen.

Hoewel desensibilisatie en bijgevolg minimalisatie van de reactie meestal optreedt met de tijd en door blootstelling aan steken, verloopt de reactie op de steek in twee fasen: de onmiddellijke reactie, gekenmerkt door de aanwezigheid van een jeukende, ontstoken bult, en de vertraagde, zeer variabele reactie, die kan variëren van milde jeuk tot een ernstiger reactie.

Hoewel de pathofysiologie van de reactie op de beet niet helemaal duidelijk is, wordt gedacht dat deze het gevolg is van een combinatie van histamine in muggenspeeksel, een IgE-gemedieerde reactie en een IgE-onafhankelijke ontstekingsreactie. De histamine in het speeksel veroorzaakt jeuk door zich direct te binden aan receptoren op zenuwuiteinden, en lokale vaatverwijding, wat de vorming van weeën veroorzaakt. Bovendien geven mestcellen in reactie op de beet endogene IgE-gemedieerde histamine af, wat de reactie verergert. Daarnaast is aangetoond dat de IgG-niveaus als reactie op de mug toenemen bij zowel onmiddellijke als vertraagde reacties.

Wie worden er door muggen gebeten? Vrouwtjes, die kunnen bijten, zijn gespecialiseerd in het detecteren van bepaalde chemische kenmerken die hen dichter bij hun doelwit brengen. De belangrijkste factor die hen aantrekt is de CO2 die mensen inademen, die ze tot op 60 meter afstand kunnen detecteren. Andere factoren die ze aantrekken zijn hun bloedgroep, waarbij ze een voorkeur hebben voor mensen met bloedgroep 0, bepaalde lichaamsgeuren, het gebruik van bloemige colognes en er zijn zelfs onderzoeken die aantonen dat mensen die bier drinken vatbaarder zijn voor deze beten.