QT intervallen

Het cardiale QT-interval (QTc) bepaalt de tijd die verstrijkt tussen contractie en relaxatie van de hartkamers. Het kan worden verkort bij een snellere hartslag, of verlengd bij een langzamere hartslag zonder verdere gevolgen, maar afwijkingen in dit interval kunnen klinische gevolgen hebben.

Het QT-interval vertegenwoordigt de duur van de systole of ventriculaire contractie (de reeks van ventriculaire depolarisatie en repolarisatie), en wordt op een elektrocardiogram gevisualiseerd als de periode tussen het begin van de Q-golf en het einde van de T-golf. Deze waarde kan in fysiologische situaties omgekeerd evenredig met de waarde van de hartslag variëren zonder grote gevolgen. Er zijn echter verschillende klinische omstandigheden die een abnormale toename of afname van dit interval teweegbrengen bij personen met een genetische predispositie.

Er is sprake van een abnormaal lange QTc wanneer deze langer is dan 440 milliseconden (ms) bij mannen en 460 ms bij vrouwen. Deze toename van de klinische QTc kan het gevolg zijn van verworven situaties van lage bloedspiegels van kalium (hypokaliëmie), magnesium (hypomagnesiëmie), calcium (hypocalciëmie), in gevallen van hypothermie, myocardischemie, verhoogde intracraniële druk, of door de aanwezigheid van een hoge bloeddruk (hypokaliëmie).In gevallen van hypothermie, myocardischemie, verhoogde intracraniële druk, of als gevolg van het gebruik van bepaalde geneesmiddelen zoals sommige antipsychotica, antiaritmica of antibiotica, alsmede aangeboren vormen in het geval van het Lange QT-syndroom. Het lange QT-syndroom is een aangeboren structurele channelopathie van cardiale calcium- en/of natriumkanalen of van eiwitten die betrokken zijn bij de modulatie van ionische stromen. De meest relevante manifestaties zijn episoden van syncope die kunnen leiden tot hartstilstand en plotselinge hartdood. In sommige gevallen kan het gepaard gaan met extracardiale verschijnselen, zoals doofheid of neurologische ontwikkelingsstoornissen.

Er is sprake van een abnormaal korte QTc wanneer deze geen <350ms bereikt. Deze afname kan ook worden verkregen in combinatie met verhoogde calciumgehalten in het bloed (hypercalciëmie), of kalium (hyperkaliëmie) door het gebruik van het antiaritmicum digoxine, alsmede de aangeboren vorm van het korte QT-syndroom. Deze erfelijke pathologie bestaat uit een stoornis van het kaliumkanaal die gepaard gaat met een verhoogd risico van paroxysmale atriale en ventriculaire fibrillatie en plotse hartdood. De meeste patiënten vertonen verschijnselen als atriumfibrilleren, hartkloppingen of flauwvallen.

In elk geval wordt follow-up aanbevolen in geval van suggestieve elektrocardiogrammen, familieanamnese van plotselinge dood, en persoonlijke voorgeschiedenis van syncope of fibrilleren van onbekende oorsprong.

Aantal waargenomen varianten

Aantal geanalyseerde loci

34 loci

Geanalyseerde genen

ANKRD9 ATP1B1 ATP2A2 AZIN1 CAV1 CCT6B CDC23 CREBBP ELP6 EXOG FADS1 GBF1 GMPR KCNH2 KCNJ2 KCNQ1 KLF12 LITAF MATN2 MRTFB NCOA2 NOS1AP PLN PRKCA RPL22 SETD6 SLC4A4 SLC8A1 SMARCAD1 SP3 SPATS2L TTN USP50 ZNF436

Bibliografie

ECG-bibliotheek [mei 2022].

Al-Azaam B et al. Atriumfibrilleren in erfelijke kanaalopathieën. Card Electrophysiol Clin. 2021 Mar;13(1):155-163.

Schwartz PJ et al. Inherited cardiac arrhythmias. Nat Rev Dis Primers. 2020;6(1):58.

Loussouarn G et al. Diversiteit in menselijke haargroei, -diameter, -kleur en -vorm. Een in vivo studie bij jonge volwassenen uit 24 verschillende etnische groepen waargenomen in de vijf continenten. Eur J Dermatol 2016; 26(2): 144-54.

Arking DE et al. Genetische associatiestudie van QT-interval benadrukt rol voor calciumsignaleringspaden in myocardiale repolarisatie. Nature Genetics, 22 jun 2014, 46(8):826-836.

Heb je nog steeds geen DNA test gehad?

Doe je genetische test en kom alles over jezelf te weten.

starter

Voorouders, eigenschappen en welzijn

advanced

Gezondheid, Voorouders, Eigenschappen en Welzijn

Geef vanuit je hart,

Alleen tot 14 februari

-15% op onze DNA-tests

Gebruik onze coupon LOVE15