Doustne leki przeciwcukrzycowe sulfonylomoczniki (Dawkowanie)

Sulfonylomoczniki to grupa leków hipoglikemizujących stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2. Są one metabolizowane głównie przez CYP2C9, więc warianty tego genu mogą być związane ze zmniejszeniem ich eliminacji.

Sulfonylomocznik jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym (OAD). Ta grupa leków jest powszechnie stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, choroby, która dotyka blisko 350 milionów osób na całym świecie. Czynniki genetyczne i niegenetyczne mogą wpływać na to, jak dana osoba reaguje na te leki. Osoby z cukrzycą typu 2 mają chronicznie wysoki poziom cukru we krwi, a sulfonylomoczniki sprawiają, że organizm uwalnia więcej insuliny (hormonu, który aktywuje komórki do wchłaniania cukru we krwi).

Leki z grupy sulfonylomoczników są metabolizowane w organizmie za pomocą enzymu zwanego CYP2C9, który rozbija leki tak, aby mogły być filtrowane i eliminowane z organizmu. Wariacje w genie kodującym enzym CYP2C9 są związane ze zmniejszoną zdolnością do eliminacji sulfonylomocznika z organizmu, co prowadzi do problemów.


Przeciwwskazania

Sulfonylomocznika nie należy podawać kobietom w ciąży, kobietom karmiącym piersią, pacjentom z cukrzycą typu 1, dzieciom, pacjentom z cukrzycową kwasicą ketonową, ze śpiączką hiperosmolarną nieketotyczną, z chorobami współistniejącymi, takimi jak ostry zawał serca lub choroby naczyń mózgowych (udar mózgu), ani, o ile to możliwe, pacjentom z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek albo chorym na porfirię.


NAZWY MAREK

  • Minodiab®
  • Glimepiryd®
  • Diatelan®


Symptomy

Działania niepożądane wywołane przez sulfonylomoczniki są zwykle niewielkie i rzadkie, polegają na zaburzeniach żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia. Blisko 4% sulfonylomerów pierwszej generacji wywołuje niekorzystne reakcje, które są rzadsze w przypadku leków drugiej generacji. Najbardziej niekorzystnym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, która może wywołać śpiączkę, pilną potrzebę neurologiczną, szczególnie częstą u pacjentów ze zmienioną czynnością wątroby lub nerek.

Chlorpropamid pierwszej generacji może powodować żółtaczkę, cholestazę, hiponatremię rozcieńczeniową oraz działania niepożądane spowodowane spożyciem alkoholu, takie jak nudności, wymioty, anemia aplastyczna, neutropenia, wysypki skórne i trombocytopenia. Może również powodować zaczerwienienie twarzy po spożyciu alkoholu, co nie zdarza się zwykle w przypadku innych sulfonylomoczników.

Tolbutamid pierwszej generacji zwiększa ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z grupy określonego ryzyka. W sporadycznych przypadkach mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, prawie zawsze w ciągu pierwszych 6 - 8 tygodni leczenia, które zasadniczo polegają na skórnych reakcjach alergicznych, które wyjątkowo przechodzą w rumień wielopostaciowy i złuszczające zapalenie skóry, gorączkę i żółtaczkę. Nadwrażliwość na światło jest rzadkim działaniem niepożądanym dotyczącym niektórych pacjentów leczonych chlorpropamidem i glipizydem. Zaburzenia hematologiczne są również rzadkie, podobnie jak hiponatremia z glimepirydem i glipizydem (oba drugiej generacji).

Prewencja

Sulfonylomocznika nie należy podawać pacjentkom w ciąży, w okresie laktacji, w cukrzycy typu 1, u dzieci, u pacjentów z cukrzycową kwasicą ketonową, hiperosmolarną śpiączką nieketotyczną, chorobami współistniejącymi, takimi jak ostry zawał serca lub CVD, a także u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby i nerek.

Należy w miarę możliwości unikać stosowania sulfonylomoczników w ciężkiej niewydolności wątroby i nerek oraz porfirii.

Analizowane geny

CYP2C9

Bibliografia

Nie robiłaś jeszcze testu DNA?

Zrób sobie badanie genetyczne i dowiedz się wszystkiego o sobie.

starter
Test DNA Starter

Pochodzenie, Cechy i Wellness

Kup
starter
Test DNA Advanced

Zdrowie, Pochodzenie, Cechy i Wellness

Kup
Test DNA, którego szukałeś
Kup