Fesoterodyna (Dawkowanie)

Fezoterodyna jest lekiem antymuskarynowym stosowanym w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego. Obecność polimorfizmów w genie CYP2D6 wpływa na farmakokinetykę leku, więc znajomość "statusu metabolicznego" danej osoby może pomóc w uzyskaniu lepszego dostosowania dawki.

Fezoterodyna jest stosowana w leczeniu pęcherza nadreaktywnego (stan, w którym mięśnie pęcherza kurczą się w sposób niekontrolowany, powodując częste oddawanie moczu, pilną potrzebę oddawania moczu i niemożność kontrolowania oddawania moczu). Fezoterodyna należy do klasy leków zwanych antymuskarynowymi. Działa poprzez rozluźnienie mięśni pęcherza moczowego, aby zapobiec pilnemu, częstemu lub niekontrolowanemu oddawaniu moczu.

MECHANIZM DZIAŁANIA

Fezoterodyna jest specyficznym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych. Jest szybko i intensywnie hydrolizowany przez esterazy osoczowe, dając początek pochodnej 5-hydroksymetylowej, która jest głównym aktywnym metabolitem i głównym odpowiedzialnym za działanie farmakologiczne.

PRZECIWWSKAZANIA

Nadwrażliwość na fezoterodynę, zatrzymanie moczu, zatrzymanie w żołądku, niekontrolowana jaskra z zamknięciem kąta, myasthenia gravis, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczne megacolon.

Nie należy przepisywać fezoteridonu lub ściśle monitorować jego stosowanie w przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

UWAGI

Należy zachować ostrożność, gdy u pacjenta występuje znaczna niedrożność dróg odpływu pęcherza moczowego, z ryzykiem zatrzymania moczu; zaburzenia drożności przewodu pokarmowego (zwężenie odźwiernika); refluks żołądkowo-przełykowy i (lub) osoby przyjmujące jednocześnie substancje (doustne bisfosfoniany), które mogą wywołać lub nasilić zapalenie przełyku; zmniejszona motoryka przewodu pokarmowego; neuropatia autonomiczna; jaskra z kontrolowanym zamknięciem kąta; pacjenci z ryzykiem wydłużenia odstępu QT w sercu (hipokaliemia, bradykardia i jednoczesne podawanie leków wydłużających odstęp QT), istniejące wcześniej istotne choroby serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, arytmia, CHF); nadreaktywność gruczołu krokowego pochodzenia neurogennego.

Należy zachować ostrożność podczas przepisywania lub dostosowywania dawek u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek, którzy przyjmują fezoterodynę jednocześnie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 lub silnymi inhibitorami CYP2D6. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z silnym induktorem CYP3A4 (karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, ziele dziurawca).

Nie zaleca się stosowania fezoterodyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Istnieje ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, w przypadku jego wystąpienia należy przerwać leczenie fezoterodyną i natychmiast zastosować odpowiednie leczenie.

Nie zaleca się jego stosowania w okresie ciąży i laktacji ze względu na brak danych dotyczących toksyczności.

INTERAKCJE FARMAKOLOGICZNE

Fezoterodyna zmniejsza działanie metoklopramidu.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania fezoterodyny z innymi lekami przeciwmuskarynowymi i substancjami o właściwościach przeciwcholinergicznych (np. amantadyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre neuroleptyki), gdyż może to prowadzić do zwiększenia efektu terapeutycznego i wystąpienia działań niepożądanych.

Stężenie fezoterodyny w osoczu zwiększają: silne inhibitory CYP3A4 (na przykład atazanawir, klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir, rytonawir (w tym każde leczenie inhibitorem proteazy z dodatkiem rytonawiru), sakwanawir i telitromycyna).

Stężenie fezoteridonu w osoczu zmniejszają: leczenie induktorami CYP3A4 (np. karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, ziele dziurawca). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

Jednoczesne podawanie z silnym inhibitorem CYP2D6 może powodować zwiększenie ekspozycji na fezoterodynę i działania niepożądane. Zmniejszenie dawki do 4 mg może być konieczne w przypadku podawania z silnymi inhibitorami CYP2D6.

SKUTKI UBOCZNE

Zawroty głowy, ból głowy, suchość oka, suchość gardła; suchość w ustach, ból brzucha, biegunka, dyspepsja, zaparcia, nudności; dyzuria; bezsenność, chrypka, ból pleców.

Istnieją inne, poważniejsze, ale mniej powszechne działania niepożądane, takie jak: obrzęk twarzy, gardła, języka lub warg oraz trudności w połykaniu lub oddychaniu. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy przerwać przyjmowanie fezoterodyny i udać się na pogotowie.

NAZWA MARKI

  • Toviaz®

Analizowane geny

CYP2D6
Test DNA, którego szukałeś
Kup