Fluoxetine, Citalopram, Escitalopram (Werking)

Serotonineheropnameremmers worden veel gebruikt bij de behandeling van onder meer depressieve stoornissen en angststoornissen. Bepaalde polymorfismen in verschillende genen die op deze geneesmiddelen inwerken, kunnen in verband worden gebracht met een betere of slechtere respons op de behandeling.

Er worden steeds meer bewijzen gevonden dat genetische polymorfismen in bepaalde genen verband houden met een goede respons op bepaalde antidepressiva. Genetische polymorfismen in enzymen die cytochromen worden genoemd (CYP2D6, CYP2C19, CYP2C9, enz.) worden in verband gebracht met een beter of slechter metabolisme, verdraagbaarheid en ontwikkeling van bijwerkingen in een groot aantal antidepressiva die op de markt zijn. De ontdekking van genetische variaties in andere genen met verschillende werkingen, zoals onder andere het ABCB1-transportergen, het COMT-gen, het MAOA-gen, de serotoninetransportgenen (5-HTTR) en de monoaminereceptoren (5-HT2A en 5-HT1A), levert echter steeds duidelijker aanwijzingen op dat de variabiliteit in de respons op bepaalde antidepressiva tussen patiënten verband houdt met verschillende genetische varianten die in deze genen aanwezig zijn en die per individu verschillen. Genetische varianten (of polymorfismen) in deze genen kunnen de respons op antidepressiva moduleren.

In dit technisch rapport bestuderen we enkele varianten van deze genen die de respons op fluoxetine, citalopram en escitalopram beïnvloeden, maar die ook de respons op andere antidepressiva kunnen beïnvloeden, zowel SSRI's als niet-SSRI's, zoals mirtazapine, paroxetine en fluvoxamine.

Fluoxetine, citalopram en escitalopram (de drie geneesmiddelen waarop dit technisch verslag is toegespitst) zijn antidepressiva van de familie van selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI's) en worden voorgeschreven bij depressieve stoornissen, gegeneraliseerde angst en bezorgdheid of overmatige spanning.

Als u alle stoffen wilt kennen die wij in onze DNA-test analyseren, raadpleeg dan de rubriek farmacologische verenigbaarheid of farmacogenetica section.

Hun commerciële namen zijn de volgende: Fluoxetine (Adofen®, Luramon®, Prozac®, Reneuron®), Citalopram (Calton®, Citalvir®, Prisdal®, Relapaz®, Seregra®, Seropram®), Escitalopram (Cipralex®, Escilan®, Escimylan®, Esertia®, Heipram ®, Lexapro ®).

Geanalyseerde genen

5-HT2A HTR1A HTR2A MAOA

Bibliografie

Porcelli S, Drago A, Fabbri C, Gibiino S, Calati R, Serretti A. Pharmacogenetics of antidepressant response. J Psychiatry Neurosci, 2011; 36(2):87–113.

Qesseveur G, Petit AC, Nguyen HT, Dahan L, Colle R, Rotenberg S, et al. Genetic dysfunction of serotonin 2A receptor hampers response to antidepressant drugs: A translational approach. Neuropharmacology, 2016 Jun; 105:142–53.

Peters EJ, Slager SL, Jenkins GD, Reinalda MS, Garriock HA, Shyn SI, et al. Resequencing of serotonin-related genes and association of tagging SNPs to citalopram response. Pharmacogenet Genomics, 2009; 19(1):1–10.

Heb je nog steeds geen DNA test gehad?

Doe je genetische test en kom alles over jezelf te weten.

starter
Starter DNA-testen

Voorouders, eigenschappen en welzijn

Kopen
starter
Advanced DNA-testen

Gezondheid, Voorouders, Eigenschappen en Welzijn

Kopen
De DNA test die u zocht
Kopen