Metoprolol, Carvedilol, Propranolol (Werking)

Bètablokkers zijn zeer nuttige geneesmiddelen voor de behandeling van coronaire hartziekten zoals angina pectoris, myocardinfarct en hypertensie. Hoewel dit de meest gebruikte geneesmiddelen zijn bij de behandeling van cardiale syndromen, is er een groot verschil in werkzaamheid van de geneesmiddelen tussen patiënten, en er zijn steeds meer aanwijzingen dat dit te wijten kan zijn aan de aanwezigheid van polymorfismen in genen die met de geneesmiddelen interageren.

De regulering van het zenuwstelsel geschiedt met behulp van stoffen die catecholamines (adrenaline en noradrenaline) worden genoemd. Om hun werking te kunnen uitoefenen, moeten deze stoffen zich binden aan receptoren die zich op het oppervlak van de cellen bevinden, de zogenaamde adrenerge receptoren. Een van deze receptoren is de zogenaamde β-adrenerge receptor, die vooral in het hart, de bloedvaten en de longen wordt aangetroffen. Wanneer deze receptor wordt gestimuleerd met de komst van catecholamine, worden de hartslag, de bloeddruk en de samentrekking van het hart verhoogd. Een β-blokker is een geneesmiddel dat de β-adrenerge receptor blokkeert, en wel op zodanige wijze dat de binding van de catecholamine wordt verhinderd en de stimulatie ervan wordt verhinderd. Het uiteindelijke effect is een verlaging van de hartslag, de bloeddruk en de contractiliteit (kracht van het hart) door de diastole (vulling) van het hart te bevorderen en daardoor de hartfunctie en de bloedstroom naar de kransslagaders te verbeteren.

De indicaties waarvoor β-blokkers worden voorgeschreven zijn de volgende: Angina Pectoris (β-blokkers verminderen de zuurstofbehoefte van het hart door de hartfrequentie, de bloeddruk en de door het hart uitgeoefende kracht te verlagen, de bloedstroom naar de kransslagaders te verhogen, zodat ze de symptomen van angina verminderen, hartremodellering voorkomen en een verbetering van de ventrikelfunctie teweegbrengen), Preventie van nieuwe hartaanvallen (Bij mensen die een myocardinfarct hebben gehad, kunnen β-blokkers het risico op een nieuwe hartaanval of overlijden als gevolg van cardiale oorzaken verminderen), hartritmestoornissen, hartfalen (Wanneer het hart aan kracht heeft ingeboet, kunnen bètablokkers deze situatie verbeteren en bovendien het risico op overlijden en ziekenhuisopname verminderen en de symptomen van hartfalen verlichten), hypertrofische cardiomyopathie (Hypertrofische cardiomyopathie is een aandoening van de hartspier waarbij we een zeer verdikte hartspier aantreffen, waardoor de hartholten niet meer voldoende gevuld kunnen worden. Bètablokkers kunnen de ventrikelfunctie verbeteren en de symptomen van deze ziekte verlichten door de hartslag te verlagen) en arteriële hypertensie (β-blokkers verlagen de bloeddruk en kunnen alleen of in combinatie met andere geneesmiddelen worden gebruikt).

Naast cardiale indicaties worden β-blokkers ook gebruikt voor de behandeling van glaucoom (verhoogde intraoculaire druk), angst, hyperthyreoïdie en migraine.

CANUTIES

In het algemeen worden β-blokkers niet gebruikt bij mensen met astma omdat deze medicijnen ernstige astma-aanvallen kunnen uitlokken. Bij mensen die diabetes hebben, kunnen β-blokkers de tekenen van een lage bloedsuikerspiegel verbergen, zoals een snelle hartslag. Het is belangrijk om bij dit soort patiënten de bloedsuikerspiegel regelmatig te controleren.

Bètablokkers kunnen ook het cholesterol- en triglyceridengehalte beïnvloeden en een lichte stijging van dit laatste en een bescheiden daling van de hoge-dichtheid-lipoproteïnen, het zogenaamde "goede" cholesterol, veroorzaken. Deze veranderingen zijn vaak tijdelijk.

De inname van bètablokkers mag niet abrupt worden gestopt, omdat dit het risico op een hartaanval of andere hartproblemen kan vergroten.

BIJWERKINGEN

  • Duizeligheid of instabiliteit
  • Uitputting of vermoeidheidsgevoel
  • Astma (astmapatiënten moeten hun arts waarschuwen voordat zij met de behandeling beginnen, omdat deze bronchospasme-aanvallen kan uitlokken.
  • Erectiele disfunctie
  • Koude benen en handen
  • Stemmingsstoornissen

BRANDNAMEN

  • Lopressor®, Toprol-XL® (Metoprolol)
  • Inderal LA®, InnoPran XL® (Propranolol)
  • Coropres ®, Normotride ®, Palacimol ® (Carvedilol)
  • Zebeta® (Bisoprolol)
  • Sectral® (Acebutolol)
  • Tenormin® (Atenolol)

onder andere.

Geanalyseerde genen

ADRB1 PPARA

Bibliografie

Liu W-N, Fu K-L, Gao H-Y, Shang Y-Y, Wang Z-H, Jiang G-H, et al. β1 adrenergic receptor polymorphisms and heart failure: a meta-analysis on susceptibility, response to β-blocker therapy and prognosis. PLoS One, 2012; 7(7):e37659.

PEREIRA SB, VELLOSO MWM, CHERMONT S, QUINTÃO MMP, ABDHALA RN, GIRO C, et al. β-adrenergic receptor polymorphisms in susceptibility, response to treatment and prognosis in heart failure: Implication of ethnicity. Mol Med Rep, 2013;7(1):259–65.

Miranda SMR, Moscavitch SD, Pereira SB, de Azevedo JC, Messias LR, Rodrigues RC, et al. Heart failure patients with B1-adrenoreceptor polymorphisms have augmented carvedilol response as detected by cardiac I123-MIBG scintigraphy. Int J Cardiol, 2014; 177(1):111–3.

Eschenhagen T. A frequent gene polymorphism affecting the heart-rate response to carvedilol. Pharmacogenomics, 2013; 14(2):115–8.

Baudhuin LM, Miller WL, Train L, Bryant S, Hartman KA, Phelps M, et al. Relation of ADRB1, CYP2D6, and UGT1A1 Polymorphisms With Dose of, and Response to, Carvedilol or Metoprolol Therapy in Patients With Chronic Heart Failure. Am J Cardiol, 2010; 106(3):402–8.

Cresci S, Jones PG, Sucharov CC, Marsh S, Lanfear DE, Garsa A, et al. Interaction between PPARA genotype and beta-blocker treatment influences clinical outcomes following acute coronary syndromes. Pharmacogenomics, 2008; 9(10):1403–17.

Heb je nog steeds geen DNA test gehad?

Doe je genetische test en kom alles over jezelf te weten.

starter
Starter DNA-testen

Voorouders, eigenschappen en welzijn

Kopen
starter
Advanced DNA-testen

Gezondheid, Voorouders, Eigenschappen en Welzijn

Kopen
De DNA test die u zocht
Kopen